Substring

Zastosowanie

Funkcja Substring zwraca fragment tekstu, który zaczyna się od wskazanej pozycji i ma podaną długość. Pozycje znaków liczone są od zera. Jeżeli do końca tekstu zostało mniej znaków, niż wynika z długości, funkcja zwraca znaki do końca tekstu.

Składnia

Substring("baseString", startIndex, length);

Substring("baseString", startIndex);

Argumenty

Argument	Typ	Wymagany	Opis
`baseString`	tekst	Tak	Tekst, z którego funkcja pobiera fragment.
`startIndex`	liczba	Tak	Pozycja pierwszego znaku fragmentu, liczona od zera.
`length`	liczba	Nie	Długość fragmentu.

Bez argumentu length funkcja zwraca wszystkie znaki od pozycji startIndex do końca tekstu.

Zwracana wartość

Funkcja zwraca tekst: fragment tekstu wejściowego. W wariancie z argumentem length funkcja zwraca pusty tekst, jeżeli startIndex jest równy długości tekstu albo większy.

Przykłady

Przykład 1: fragment od początku tekstu

Wynik to some (ze spacją na końcu).

Substring("some test string", 0, 5);

Przykład 2: fragment ze środka tekstu

Wynik to test (ze spacją na końcu).

Substring("some test string", 5, 5);

Przykład 3: fragment przy końcu tekstu

Wynik to „ng”.

Substring("some test string", 15, 5);

Przykład 4: pozycja poza tekstem

Wynik to pusty tekst, bo podana pozycja jest większa niż długość tekstu.

Substring("some test string", 25, 5);

Przykład 5: fragment do końca tekstu

Wynik to „test string”.

Substring("some test string", 5);

Dobre praktyki

Sprawdź, czy pozycja początkowa mieści się w tekście.
Gdy potrzebujesz wszystkich znaków od wskazanej pozycji do końca tekstu, pomiń argument length.

Typowe błędy

Ujemna pozycja początkowa. Reguła zakończy się błędem. Podawaj startIndex jako liczbę całkowitą 0 lub większą.
Pozycja poza tekstem w wariancie bez length. Reguła zakończy się błędem, a nie pustym tekstem. Sprawdź długość tekstu przed wywołaniem funkcji.